Treść orzeczenia
III KO 39/25
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 kwietnia 2025 r.
SSN Anna Dziergawka
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 10 kwietnia 2025 r.,
w sprawie pisma skazanego J. B. ,
sygnalizującego konieczność wznowienia z urzędu
postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKa 41/20,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 29 listopada 2019 r., sygn. akt III K 332/18,
na podstawie art. 542 § 1 i 3 k.p.k. a contrario
zarządza :
1. stwierdzić brak podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o
wznowienie postępowania;
2. doręczyć odpis zarządzenia skazanemu z pouczeniem o braku
zażalenia.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego J. B. o wyznaczenie mu
obrońcy z urzędu, bowiem zamierza wystąpić o unieważnienie wyroku w sprawie o
III KO 39/25
2
sygn. akt III K 332/18. Skazany wskazał, że w wydaniu tego wyroku uczestniczyła
„neosędzia”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek skazanego, z uwagi na wskazywaną w jego treści bezwzględną
przyczynę odwoławczą, został potraktowany jako sygnalizacja podjęcia czynności z
urzędu. Pismo to nie stanowi wniosku o wznowienie postępowania w rozumieniu
przepisów rozdziału 56 k.p.k., stanowiąc wyłącznie sygnalizację możliwości
zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, stanowiącej podstawę do
wznowienia z urzędu prawomocnie zakończonego postępowania (zob.
postanowienie SN z dnia 7 grudnia 2021 r., V KZ 39/21).
Tak też zgodnie wskazuje się w orzecznictwie i piśmiennictwie, uznając, iż
wznowienie postępowania na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w związku z
ujawnieniem się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. może
nastąpić tylko z urzędu, nie zaś na wniosek strony (zob. uchwała siedmiu sędziów
SN z dnia 7 maja 2005 r., I KZP 5/05). Pismo sygnalizacyjne złożone w trybie art. 9