Treść orzeczenia
III KO 53/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 20 lutego 2026 r.
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie P. K. (K.)
oskarżonego o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 20 lutego 2026 r.
wniosku Sądu Rejonowego w Rzeszowie zawartego w postanowieniu
z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt II K 1248/24,
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 § 1 a contrario k.p.k.,
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt II K 1248/24, Sąd
Rejonowy w Rzeszowie wystąpił do Sąd Najwyższego z inicjatywą przekazania
innemu sądowi równorzędnemu – w oparciu o przepis art. 37 § 1 k.p.k. – sprawy P.
K. oskarżonego o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Uzasadniając
wniosek sąd meriti wskazał, że powodem niniejszego wystąpienia jest spór
służbowy sędziego sprawozdawcy z kierownictwem Sądu Rejonowego w
Rzeszowie związany ze skierowaniem go do rozpoznawania w II Wydziale Karnym
tego Sądu spraw karnych i wykroczeniowych pomimo uchwały nr [...] z dnia [...]
2025 r. Krajowej Rady Sądownictwa uwzględniającej odwołanie sędziego od
III KO 53/26
2
podziału czynności w tym zakresie. Zdaniem Sądu wnioskującego przekazanie
sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru
sprawiedliwości „ pozwoli uniknąć wszelkich zagrożeń, które związane są z
rozpoznawaniem niniejszej sprawy wbrew uchwale Krajowej Rady Sądownictwa
oraz wbrew obowiązującym przepisom rangi ustawowej przez sędziego X. Y..
Zagrożenia te są na tyle istotne, że mogą doprowadzić w przyszłości do
konieczności powtórzenia całego postępowania sądowego w niniejszej sprawie
przez sąd w składzie prawidłowo już ukształtowanym”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Inicjatywa sądu właściwego miejscowo jest niezasadna w sposób oczywisty.
Treść uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie