Treść orzeczenia
III KO 98/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 czerwca 2024 r.
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie: 1. K. S.,
2. A. M.
oskarżonych z art. 286 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 26 czerwca 2024 r.,
wniosku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 5 czerwca 2024 r. o przekazanie
sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie zawisła w postępowaniu
odwoławczym sprawa przeciwko K . S. oraz A. M. , oskarżonym o czyny z art. 286 §
1 k.k. i in.
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2024 r., sygn. akt AKa 31/22, Sąd ten
zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o rozważenie przekazania, na
podstawie art. 37 § 1 k.p.k., niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi
równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Z uzasadnienia
III KO 98/24
2
postanowienia wynika, że podstawą wystąpienia przez właściwy miejscowo Sąd z
przedmiotową inicjatywą są trudności z ukształtowaniem składu orzekającego
spośród sędziów orzekających w II Wydziale Karnym w sposób gwarantujący
należytą obsadę sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 45 ust. 1
Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 EKPCz.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w
trybie art. 37 § 1 k.p.k. może nastąpić tylko wyjątkowo, gdy przemawia za tym
dobro wymiaru sprawiedliwości. Do okoliczności przemawiających za przekazaniem
sprawy należą sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub
stwar zać przekonanie (choćby mylne) o braku warunków do rozpoznania sprawy w
sposób w pełni obiektywny, przez sąd miejscowo właściwy, a obowiązek
wykazania, że w konkretnej sprawie zachodzą takie przesłanki spoczywa na sądzie