Treść orzeczenia
III KS 20/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki
Dnia 20 maja 2026 r.
w sprawie M.M.
oskarżonego o czyn z art. 225 § 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 20 maja 2026 r.,
skargi obrońcy oskarżonego
na wyrok sądu odwoławczego – Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 13 stycznia 2026 r., sygn. akt IV Ka 437/25,
uchylający wyrok Sądu Rejonowego w Stargardzie VII Zamiejscowy Wydział Karny
z siedzibą w Pyrzycach
z dnia 23 stycznia 2025 r., sygn. akt VII K 138/24
i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania
na podstawie art. 539e § 2 k.p.k.
1. oddala skargę;
2. obciąża oskarżonego
skargowego.
kosztami
sądowymi
postępowania
UZASADNIENIE
M.M. został oskarżony o popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 225 § 2
k.k. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie VII Zamiejscowy Wydział Karny z
III KS 20/26
2
siedzibą w Pyrzycach z dnia 23 stycznia 2025 r., sygn. akt VII K 138/24, oskarżony
został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez prokuratora, Sąd Okręgowy w Szczecinie,
wyrokiem z dnia 13 stycznia 2026 r., sygn. akt IV Ka 437/25, uchylił zaskarżony
wyrok i przekazał sprawę oskarżonego Sądowi Rejonowemu w Stargardzie do
ponownego rozpoznania.
Skargę od tegoż wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając go w całości.
Skarżący zarzucił mu rażącą obrazę przepisów postępowania, która miała istotny
wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a to art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.
poprzez niezasadne uchylenie wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy
oskarżonego do ponownego rozpoznania, podczas gdy podstawą dla uchylenia
wyroku nie mogła być odmienna (a jednocześnie nietrafna) ocena Sądu
Okręgowego co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i
przeświadczenie tego Sądu co do wydania wyroku Sądu I instancji z obrazą art. 7
k.p.k.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i