Treść orzeczenia
III KZ 15/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 czerwca 2024 r.
SSN Paweł Kołodziejski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Ryszard Witkowski
SSN Anna Dziergawka
w sprawie M. T.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 26 czerwca 2024 r.,
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 13 marca 2024 r., sygn. akt III KO 142/23,
o odmowie przyjęcia wniosku wnioskodawcy o wznowienie postępowania wobec
jego oczywistej bezzasadności,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Najwyższy, na podstawie art. 545 § 3
k.p.k., odmówił M. T. przyjęcia osobistego wniosku o wznowienie postępowania
sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w
Szczecinie z dnia 27 kwietnia 2011 r., syg n. akt II AKz 178/11, utrzymującym w
mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 18 kwietnia 2011 r.,
sygn. akt III Ko 86/10, wobec jego oczywistej bezzasadności.
III KZ 15/24
2
W przewidzianym przepisami terminie M. T. złożył zażalenie na wskazane
wyżej postanowienie, w którym wyraził zdecydowaną dezaprobatę dla podjętej
decyzji. Wskazał, że Sąd Najwyższy zrobił z niego chuligana i przypisuje mu czyny,
których nie popełnił. Do więzienia w 1976 r. trafił wyłącznie dlatego, że odważył się
„założyć sprawę Komendzie Wojewódzkiej MO za pobicie ze skutkiem prawie
śmiertelnym”. Nawet po wyjeździe do Niemiec pomagał ludziom uciekającym z
kraju, na co jest mnóstwo świadków (k. 2 -3 akt SN).
W dniu 23 kwietnia 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo M. T. , w
którym podkreślał, że w 1970 r. podczas rozruchów na W . uratował życie swemu
postrzelonemu koledze. Był trzeźwy i nikomu nie ubliżał. W 1975 r. stanął w obronie
kolegi bitego po głowie przez milicjantów. Również wówczas był trzeźwy i nikomu