Treść orzeczenia
III KZ 29/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 września 2023 r.
SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Piotr Mirek
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie A. C.
skazanego za czyn z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 26 września 2023 r.
zażalenia skazanego
na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2023 r., III KO 44/23,
o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania,
wobec jego oczywistej bezzasadności,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2023 r., III KO 44/23, Sąd Najwyższy
odmówił – na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. – przyjęcia wniosku A. C. o wznowienie
postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 15
stycznia 2003 r., sygn. akt II A Ka 435/02, wobec jego oczywistej bezzasadności. W
uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd Najwyższy wskazał, że powołana – w
osobiście sporządzonym przez skazanego wniosku – podstawa wznowienia
III KZ 29/23
2
postępowania oparta o treść art. 540 § 2 k.p.k., in concreto ni e może mieć
zastosowania, gdyż wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., P
11/08 (Dz. U. Nr 63, poz. 533), aczkolwiek stwierdzający niekonstytucyjność art.
148 § 2 k.k., dotyczył zmiany brzmienia tego przepisu wprowadzonej (co do sankcji)
ustawą z dnia 25 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks
postępowania karnego i ustawy – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 163, poz.
1363), podczas gdy skazanie A. C. oparte było o treść art. 148 § 2 pkt 2 k.k. sprzed