Treść orzeczenia
III PSK 1/24
POSTANOWIENIE
Dnia 25 lutego 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Halina Kiryło
w sprawie z powództwa A. Ł.
przeciwko Sądowi Okręgowemu w Z.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 25 lutego 2025 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt VIII Pa 183/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Lublinie wyrokiem z dnia 13 września 2023 r. oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie z dnia 22 listopada 2022 r., którym zasądzono od Sądu Okręgowego w Z. na rzecz A. Ł. kwotę 38.044,84 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie tytułem uposażenia rodzinnego po zmarłym mężu.
Strona pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie, zaskarżając orzeczenie w całości i opierając skargę na podstawach naruszenia prawa materialnego: 1) art. 102 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2024 r., poz. 334; dalej jako Prawo o ustroju sądów powszechnych), przez błędną jego wykładnię skutkującą przyjęciem, że w zakresie warunków nabycia uposażenia rodzinnego odsyła on do przepisów ustawy emerytalno-rentowej tylko w kwestii warunków wymaganych do uzyskania renty rodzinnej, tj. do art. 68-71 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2023 r., poz. 1251 ze zm.; dalej jako ustawa o emeryturach i rentach z FUS lub ustawa emerytalno-rentowa), a nie do zasad, na jakich renta rodzinna przysługuje, w szczególności do art. 104 ust. 7 i 8 tej ustawy; 2) art. 104 ust. 7 i 8 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z art. 102 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych,