Treść orzeczenia
III PSK 110/24
POSTANOWIENIE
Dnia 11 grudnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jolanta Frańczak
w sprawie z powództwa M. B.
przeciwko M. R.
o zapłatę wynagrodzenia, ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, zadośćuczynienia z tytułu mobbingu, ustalenie mobbingu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 11 grudnia 2024 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. akt III APa 11/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 29 grudnia 2022 r. oddalił apelację powódki M. B. od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2021 r., którym oddalono powództwo przeciwko pozwanemu M. R. o wynagrodzenie za pracę, ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, ustalenie oraz zadośćuczynienie w związku z mobbingiem.
W wyrokach Sądów meriti przyjęto, że Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu w sprawie IV P 429/21 oddalił powództwo M. B. przeciwko pozwanemu o ustalenie istnienia stosunku pracy, w ramach którego powódka od początku lutego 2011 r. do końca marca 2012 r. miała być zatrudniona na stanowisku specjalisty - konsultanta doradztwa medycznego oraz sprzedawcy w sklepie medycznym za wynagrodzeniem w kwocie 2.800 zł brutto. Ponadto powództwo nie mogłoby zostać uwzględnione z uwagi na skutecznie podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia . To, że powódka przebywała od dnia 30 marca do dnia 28 września 2012 r. na zwolnieniach lekarskich nie oznacza zawieszenia biegu przedawnienia, gdyż miała ona faktyczną możliwość (aż do marca 2015 r). wystąpienia w terminie ze stosownym roszczeniem, czego nie zrobiła, wytaczając powództwo w tej sprawie dopiero w czerwcu 2015 r. Biorąc pod uwagę skutki wyroku oddalającego powództwo o ustalenie stosunku pracy ( ex tunc ), Sąd Apelacyjny stwierdził brak podstawy prawnej do zastosowania art. 22 § 1 k.p.