Treść orzeczenia
III PSK 123/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 2 grudnia 2025 r.
SSN Piotr Prusinowski
w sprawie z powództwa I .S.
przeciwko P. w K.
o przywrócenie do pracy, wynagrodzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 2
grudnia 2025 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu
z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt V Pa 94/24,
I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
II. zasądza od pozwanej na rzecz powódki 240 zł (dwieście
czterdzieści) z odsetkami z art 98 § 1 1 k.p.c. tytułem zwrotu
kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Opolu, wyrokiem z dnia 30 stycznia 2025 r., orzekając w
sprawie z powództwa I.S. przeciwko P. w K. , zmienił wyrok Sądu Rejonowego w
Opolu z dnia 9 września 2024 r. i przywrócił powódkę do pracy u pozwanego na
dotychczasowych warunkach pracy i płacy, a w przypadku podjęcia pracy przyznał
jej wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy w kwocie 102.961,80.
W ocenie Sądu odwoławczego, pracodawca miał pełną wiedzę w kwestii
podlegania przez powódkę szczególnej ochronie już w marcu 2021 r. W
konsekwencji należało przyjąć, że pracodawca wypowiadając powódce stosunek
III PSK 123/25
2
pracy naruszył art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o związkach zawodowych - stanowi to
samoistną podstawę do uwzględnienia powództwa, bez konieczności dokonania
szczegółowej analizy zasadności przyczyn wypowiedzenia. Sąd Okręgowy ustalił,
że powódka faktycznie reprezentowała związek zawodowy w pozwanej szkole, a
zatem jej ochrona nie sprowadzała się tylko do formalnego podjęcia uchwały przez
związek zawodowy.
Skargę kasacyjną wywiodła pozwana, zarzuciła Sądowi odwoławczemu
naruszenie: art. 8 k.p.; art. 45 § 1 k.p. w związku z art. 45 § 3 k.p. w związku z art.