Treść orzeczenia
Sygn. akt III PSK 151/21
POSTANOWIENIE
Dnia 26 kwietnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z powództwa B. K.
przeciwko Izbie Administracji Skarbowej w L.
o odszkodowanie z tytułu dyskryminacji i nierównego traktowania w zatrudnieniu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 26 kwietnia 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 3 listopada 2020 r., sygn. akt III APa (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 1.350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (…), wyrokiem z dnia 3 listopada 2020 r., oddalił apelację B. K. od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 12 marca 2019 r., mocą którego oddalono jego powództwo przeciwko Dyrertorowi Izby Skarbowej w L. o zasądzenie odszkodowania w kwocie 38.654,93 zł z tytułu dyskryminacji z uwagi na wiek, przejawiającej się pomijaniem powoda przy typowaniu na szkolenia, gorszym traktowaniu pod względem wysokości wynagrodzenia za pracę wymagającą porównywalnych odpowiedzialności i wysiłku, nałożenie dodatkowych obowiązków i odpowiedzialności.
Sąd Apelacyjny, podzielił argumentację Sądu pierwszej instancji w zakresie przeprowadzonej oceny dowodów oraz przyjął za własne ustalenia faktyczne tego sądu. Sąd Okręgowy ustalił obowiązujące u pracodawcy zasady typowania do szkoleń, ocenił zakres zadań i obowiązków, którymi obciążony był powód w spornym okresie, jego doświadczenie zawodowe, wykształcenie i porównał je ze stażem pracy i obciążeniami osób kierujących działami podatku pośredniego w L.: A. M. i M. A.. Jednocześnie Sąd ten ustalił, że w Izbie Skarbowej w L., w spornym okresie, istniała powszechna praktyka zastępowania innych osób bez dodatkowego wynagrodzenia, a rekompensatę za długotrwałe zastępstwa stanowiły zwiększone nagrody kwartalne.