Treść orzeczenia
Sygn. akt III PSK 19/22
POSTANOWIENIE
Dnia 10 stycznia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Rączka
w sprawie z powództwa Z. Ś.
przeciwko C. S.A.
o ustalenie, że strony łączyła umowa o pracę na czas nieokreślony, przywrócenie powoda do pracy na dotychczasowyych warunkach płacy i pracy,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 stycznia 2023 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu
z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt III Pa 7/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 23 września 2021 r., sygn. akt III Pa 7/21 Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu w wyniku apelacji pozwanego C. S.A. w M. zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Mielcu z 16 maja 2014 r., sygn. akt IV P 103/12 w zakresie pkt I i II w ten sposób, że w miejsce przywrócenia powoda do pracy zasądził na rzecz powoda Z. Ś. od pozwanego kwotę 24.449,80 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie począwszy od 23 września 2021 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę i obciążył pozwanego kosztami postępowania w pierwszej i drugiej instancji.
Powód Z. Ś. w dniu 26 lipca 2010 r. wystąpił do Sądu Rejonowego w Mielcu z pozwem przeciwko C. S.A. w M. domagając się uznania, że łącząca go z pozwanym umowa o pracę zawarta w dniu 3 stycznia 2000 r. kontynuowana na podstawie art. 23 1 k.p. była umową o pracę zawartą na czas nieokreślony, uznania, że wypowiedzenie tej umowy złożone pismem z 19 lipca 2010 r. było bezskuteczne, ponieważ naruszało przepisy art. 39 k.p., 30 § 4 k.p. w zw. z art. 45 § 1 k.p. oraz przyznania kosztów postępowania od strony pozwanej.