Treść orzeczenia
Sygn. akt III PSK 243/21
POSTANOWIENIE
Dnia 22 listopada 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Rączka
w sprawie z powództwa W. M.
przeciwko K. S.A. w P.
o przywrócenie do pracy,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 listopada 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
z dnia 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt V Pa 13/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt V Pa 13/21 Sąd Okręgowy w Legnicy oddalił apelację pozwanej K. S.A. w P. od wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie z 1 grudnia 2020 r., sygn. akt IV P 83/20, którym Sąd pierwszej instancji przywrócił powoda W. M. do pracy u pozwanej.
Powód domagał się przywrócenia do pracy w K. S.A. w P. na poprzednich warunkach pracy i płacy. Stosunek pracy powoda został rozwiązany bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa.
Wyrokiem z 1 grudnia 2020 r., sygn. akt IV P 83/20 Sąd Rejonowy w Lubinie uwzględnił powództwo o przywrócenie do pracy i obciążył pozwaną kosztami postępowania.
Wyrok Sądu pierwszej instancji zaskarżyła apelacją pozwana.
Sąd Okręgowy w wyniku rozpoznania apelacji oddalił ją jako niezasadną.
Wskazał on, że w świetle całokształtu zebranego w sprawie materiału, Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy oraz dokonał właściwej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów i wydał niewadliwe orzeczenie co do istoty sprawy. Apelacja strony pozwanej nie dostarczyła wystarczających argumentów, które by to rozstrzygnięcie podważyły. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia oraz rozważania prawne Sądu Rejonowego, przyjmując je za własne.