Treść orzeczenia
III PSK 34/23
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z powództwa R. W.
przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu w K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 28 listopada 2023 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze
z dnia 16 marca 2023 r., sygn. akt IV Pa 52/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda R.W. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zielonej Górze wyrokiem z 8 sierpnia 2022 r. zasądził od pozwanego Skarbu Państwa - Zakładu Karnego w K. na rzecz powoda R.W. kwotę 10.880,33 zł tytułem równoważnika pieniężnego za brak mieszkania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 24 lutego 2022 r. do dnia zapłaty, zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, a wyrokowi w części zasądzającej do kwoty 5.930 zł nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Sąd Rejonowy ustalił, że powód R.W. w dniu 1 lipca 2008 r. został mianowany funkcjonariuszem Służby Więziennej w służbie przygotowawczej. Do dnia 28 lutego 2009 r. pełnił służbę w Zakładzie Karnym w K., skąd na własną prośbę został przeniesiony do Zakładu Karnego w G. Z dniem 1 lipca 2010 r. został mianowany do służby stałej, a od dnia 1 marca 2011 r. na własną prośbę został przeniesiony do Aresztu Śledczego w N.. Z ustaleń poczynionych przez Sąd Rejonowy wynikało, że początkowo R.W. mieszkał w miejscowości, w której pełnił służbę, w lokalu mieszkalnym, nabytych m.in. za środki uzyskane w ramach pomocy finansowej, o której mowa w art. 184 ustawy o Służbie Więziennej.