Treść orzeczenia
III PSK 44/22
POSTANOWIENIE
Dnia 10 października 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Staryk
w sprawie z powództwa J. P.
przeciwko Szpitalowi w C.
o odszkodowanie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 października 2023 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 4 listopada 2021 r., sygn. akt VIII Pa 155/20,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
W wyroku z dnia 4 listopada 2021 r., sygn. akt VIII Pa 155/20, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie – w sprawie z powództwa J. P. przeciwko Szpitalowi w C. – oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w Chełmie z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt IV P 58/18, w którym Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 999,63 zł tytułem odszkodowania z ustawowymi odsetkami od dnia 23 lipca 2018 r. do dnia zapłaty w stosunku rocznym, a w pozostałej części oddalił powództwo.
Powyższy wyrok Sądu Okręgowego powód zaskarżył skargą kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne: czy w sytuacji zawinionej utraty przez pracodawcę dokumentacji pracowniczej, pozwalającej na wskazanie w zaświadczeniu prawidłowej wysokości wynagrodzenia otrzymywanego, pracodawca podaje w nim niezgodne z rzeczywistością dane, źródłem szkody w postaci otrzymywania przez uprawnionego zaniżonej emerytury może być występek przewidziany przez art. 271 § 1 lub art. 218 k.k. i termin przedawnienia roszczenia wynika z art. 442 1 § 2 k.c., czy też ma zastosowanie termin określony w art. 291 k.p.