Treść orzeczenia
III PSK 56/24
POSTANOWIENIE
Dnia 18 listopada 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Sobutka
w sprawie z powództwa K.L.
przeciwko Z. w Ś.
o uznanie mianowania z mocy prawa, wyrównanie wynagrodzenia za pracę, zadośćuczynienie, sprostowanie zaświadczenia Rp 7,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 18 listopada 2025 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy
z dnia 9 października 2023 r., sygn. akt V Pa 38/23,
I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
II. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Legnicy - na rzecz radcy prawnego A.R. Kancelaria Radcy Prawnego z siedzibą w J. kwotę 1.350,00 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych - tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.                                   DS
UZASADNIENIE
Powódka K.L., w pozwie skierowanym przeciwko Z. w Ś., domagała się uznania mianowania z mocy prawa, wyrównania wynagrodzenia za pracę, zadośćuczynienia oraz sprostowania zaświadczenia RP7. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie powódka podała, że była zatrudniona na stanowisku nauczyciela, a z powodu zaniechania strony pozwanej 29 marca 2020 r. nadano jej stopień nauczyciela mianowanego, czyli po upływie 10 lat od uzyskania uprawnień do otrzymania tego stopnia. Powódka wyjaśniła, że sprostowanie druku RP7 jest niezbędne do ponownego wyliczenia wysokości pobieranej przez nią renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
Sąd Rejonowy w Lubinie Wydział IV Pracy, wyrokiem z 3 sierpnia 2021 r. (sygn. akt IV P 44/21) wydanym w sprawie z powództwa K.L., przeciwko Z. w Ś., o uznanie mianowania z mocy prawa, wyrównanie wynagrodzenia za pracę, zadośćuczynienie, sprostowanie zaświadczenia RP7, oddalił powództwo (pkt I wyroku) i nie obciążył powódki kosztami zastępstwa procesowego na rzecz strony pozwanej (pkt II wyroku).