Treść orzeczenia
III PSK 74/22
POSTANOWIENIE
Dnia 26 września 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski
w sprawie z powództwa Okręgowego Inspektoratu Pracy w O.
przeciwko T. K.
o odszkodowanie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 26 września 2023 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu
z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt V Pa 95/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. nie obciąża skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego strony powodowej.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Opolu wyrokiem z 10 marca 2022 r. oddalił apelację pozwanego T. K. od w yroku Sądu Rejonowego w Opolu z 4 listopada 2021 r., który zasądził od pozwanego na rzecz powoda Okręgowego Inspektoratu Pracy w O. 19.940,70 zł z odsetkami tytułem odszkodowania za niezasadne rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pozwany wskazał na podstawę przedsądu z art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. W uzasadnieniu wniosku podano, że „ Przyjęcie do rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej uzasadnia naruszenie prawa materialnego jak i postępowania, pozostającym w związku z wynikiem sprawy, którego przejawy podniesiono w zarzutach. W szczególności wymaga rozstrzygnięcia kwestia pojęcia pracodawcy dla inspektorów pracy realizujących swoje zatrudnienie w okręgowych inspektoratach, ale co do których mianowanie i odwołanie zgodnie z art. 41 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy jest zastrzeżone dla Głównego Inspektora Pracy . Zdaniem strony wnoszącej niniejszą skargę istnieje ewidentna rozbieżność w poglądach dotyczących, kto nosi przymiot pracodawcy co do osób prowadzących czynności kontrolne tj. inspektorów pracy. Wyjaśnienia wymaga również czy nadal aktualne jest stanowisko zawarte w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1992 r., I PZP 59/92, w której stwierdzono, że Główny Inspektorat Pracy i Okręgowy Inspektorat Pracy są zakładami pracy w rozumieniu art. 3 k.p. zważywszy, że brzmienie przepisu art. 3 k.p.