Treść orzeczenia
III PSK 75/23
POSTANOWIENIE
Dnia 4 grudnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski
w sprawie z powództwa E.R.
przeciwko Miastu P. Ośrodkom Sportu i Rekreacji
o przywrócenie do pracy i odszkodowanie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 4 grudnia 2024 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt VII Pa 85/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. nie obciąża skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego strony pozwanej.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Poznaniu wyrokiem z 6 lutego 2023 r. oddalił apelację powódki E. R. od wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z 21 czerwca 2022 r., sygn. akt VP 5/20, który oddalił jej powództwo o przywrócenie do pracy i odszkodowanie.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawy przedsądu z art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.
I. W ramach pierwszej podstawy przedsądu sformułowano następujące zagadnienia prawne:
1) czy niezdefiniowany w przepisach zwrot „naruszenie tajemnicy zawodowej” użyty w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę z radcą prawnym w trybie art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (jednolity tekst: Dz.U. z 2022 r., poz. 1510 z późn. zm.) (dalej: k.p.), w związku ze złożeniem przez radcę prawnego zeznań podczas rozprawy, czyli bez wypowiedzenia i z winy pracownika oraz z tytułu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, sam w sobie stanowi konkretną, wystarczającą przesłankę / podstawę uzasadniającą rozwiązanie umowy z radcą prawnym w ww. trybie?