Treść orzeczenia
III PUO 19/23
POSTANOWIENIE
Dnia 25 kwietnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z powództwa X.Y.
przeciwko Sądowi Rejonowemu w K.
o wynagrodzenie za pracę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 25 kwietnia 2024 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w Radomiu o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 44 1 § 1 k.p.c.
odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Radomiu wystąpił do Sądu Najwyższego na podstawie art. 44 1 k.p.c. o przekazanie innemu sądowi równorzędnemu sprawy z powództwa X.Y. przeciwko Sądowi Rejonowemu w K. o wynagrodzenie za pracę. Jednocześnie Sąd Rejonowy zaznaczył, że powódka jest sędzią Sądu Rejonowego w K., to jest Sądu instancyjnie podlegającego Sądowi Okręgowemu w Radomiu, który jednocześnie były sądem właściwym do rozpoznania środków zaskarżenia od orzeczenia wydanego przez sąd właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy. Tego rodzaju sytuacja może negatywnie rzutować na społeczne postrzegane tych jednostek w kontekście bezstronności, jak i ewentualny fakt, że z racji wykonywania obowiązków służbowych sędziowie się znają (na przykład wspólne szkolenia).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1469) wprowadzony został - z dniem 7 listopada 2019 r. - przepis art. 44 1 k.p.c., zgodnie z którym Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.