Treść orzeczenia
III USK 116/24
POSTANOWIENIE
Dnia 29 października 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z odwołania M. K.
od decyzji Wojskowego Biura Emerytalnego w Zielonej Górze
o wznowienie wypłaty emerytury wojskowej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 29 października 2024 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z dnia 10 maja 2023 r., sygn. akt III AUa 343/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyrokiem z 10 maja 2023 r. oddalił apelację M. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z 21 grudnia 2020 r. oddalającego odwołanie wnioskodawcy od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w Zielonej Górze z 2 lipca 2020 r. odmawiającej wznowienia wypłaty emerytury wojskowej M. K., wobec dokonanego przez zainteresowanego wyboru korzystniejszego świadczenia wypłaty emerytury z powszechnego systemu zabezpieczenia społecznego.
W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej odwołujący się podniósł zarzut naruszenia:
1. art. 32 Konstytucji w związku z art. 7 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (dalej jako ustawa zaopatrzeniowa) w zw. z art. 95 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (dalej jako ustawa emerytalna) przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że prawa do pobierania dwóch świadczeń nie stosuje się do emerytów wojskowych rozpoczynających służbę przed 2 stycznia 1999 r.,
2. art. 67 Konstytucji przez błędną wykładnię polegającą na odmowie skorzystania z drugiego świadczenia emerytalnego (tzw. wojskowego) w sytuacji, gdy emerytowi przyznano prawo do pobierania świadczenia wojskowego z zatrzymaniem wypłaty świadczenia, co oznacza, że faktycznie nie ma on możliwości skonsumowania odkładanych składek.