Treść orzeczenia
III USK 208/24
POSTANOWIENIE
Dnia 15 stycznia 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z odwołania J. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Szczecinie
o zwrot nienależnie pobranego świadczenia,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 stycznia 2025 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt III AUa 735/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od odwołującego się na rzecz pozwanego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
ł.n
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Lublinie, wyrokiem z 22 lutego 2024 r., oddalił apelację J. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z 22 kwietnia 2022 r., mocą którego oddalono odwołanie ubezpieczonego od decyzji organu rentowego z 20 maja 2021 r. w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń.
W sprawie zostało ustalone, że ubezpieczony we wniosku o emeryturę złożył oświadczenie (pkt 6), iż nie pozostaje w stosunku pracy. Również w kwestionariuszu zaznaczył, że od 19 września 2003 r. „do nadal bez pracy”. Nie wskazał zatem, że nie pracuje w Polsce, ale że w ogóle nie pozostaje w zatrudnieniu, co nie było zgodne z prawdą. Przy czym do wniosku o emeryturę skarżący dołączył dokumenty na okoliczność zatrudnienia i wynagrodzenia w Polsce oraz o odprowadzonych składkach w okresach oddelegowania na budowę eksportową, natomiast zaniechał dołączenia zaświadczenia o zatrudnieniu w Norwegii. Działania te Sąd Apelacyjny uznał za celowe, podkreślając, że w żadnym punkcie „informacji” załączonej do wniosku o emeryturę nie ma stwierdzenia, iż należy wskazać wyłącznie okresy ubezpieczenia w Polsce. W związku tym utrzymywanie przez odwołującego się, że był przekonany, iż zatrudnienie za granicą nie ma znaczenia dla ustalenia wypłaty świadczenia, w okolicznościach sprawy - zdaniem Sądu drugiej instancji - nie znajduje żadnego