Treść orzeczenia
III USK 267/22
POSTANOWIENIE
Dnia 21 czerwca 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z odwołania G. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Siedlcach
o prawo do emerytury pomostowej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 21 czerwca 2023 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt III AUa 818/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od odwołującego się na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
(AGM)
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Lublinie, wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2022 r., oddalił apelację G. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 9 września 2021 r.
Ze sprawy wynika, że odwołujący się prawo do emerytury pomostowej wywodzi z zatrudnienia w T. SA oraz T1. SA. W ocenie Sądu pierwszej instancji ubezpieczony nie nabył prawa do emerytury pomostowej na podstawie art. 49 w związku z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2017 r., poz. 664, dalej ustawa pomostowa), ponieważ nie wykazał 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 tej ustawy. Sąd Okręgowy podkreślił, iż obie te normy odwołują się do wykazów prac stanowiących załączniki nr 1 (w szkodliwych warunkach) i nr 2 (w szczególnym charakterze) do ustawy pomostowej. Prace telefonisty central międzymiastowych i miejscowych w urzędach pocztowo-telekomunikacyjnych i telekomunikacyjnych ani prace telemonterów przy montażu, konserwacji i remoncie linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych, ani prace palaczy kotłów parowych lub wodnych typu przemysłowego, nie są wymienione w wykazach stanowiących załączniki nr 1 i 2 do ustawy pomostowej.