Treść orzeczenia
Sygn. akt III USK 294/21
POSTANOWIENIE
Dnia 7 grudnia 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Romualda Spyt
w sprawie z odwołania G. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w G.
o przyznanie renty,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 7 grudnia 2021 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 18 listopada 2020 r., sygn. akt III AUa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 6 listopada 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił G. K. prawa do renty.
Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił odwołanie ubezpieczonej.
Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 18 listopada 2020 r. oddalił apelację ubezpieczonej od powyższego wyroku.
Ubezpieczona zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego w […] w całości.
Zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj.: (1) art. 12, art. 13 ust. 1, art. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń polegające na przyjęciu, że u ubezpieczonej nie występuje niezdolność do pracy, podczas gdy stwierdzono u niej szereg schorzeń obniżających sprawność jej organizmu, a suma schorzeń, na które cierpi, wskazuje na utratę zdolności do pracy.
Zarzucono również naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 290 § 1 k.p.c. w związku z art. 286 k.p.c. w związku z art. 381 k.p.c. w związku z art. 382 k.p.c. przez wydanie orzeczenia z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów, na podstawie dowolnie wybranych opinii biegłych sądowych oraz na skutek ich bezkrytycznej oceny, a to wskutek nieprzeprowadzenia dowodu z opinii uzupełniających, jak i z opinii Instytutu Medycyny Pracy, która to byłaby opinią kompleksową celem stwierdzenia, czy suma wszystkich schorzeń stwierdzonych u ubezpieczonej wskazuje na utratę przez nią zdolności do pracy.