Treść orzeczenia
III USK 320/24
POSTANOWIENIE
Dnia 9 października 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Sobutka
w sprawie z odwołania L.K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Opolu
w przedmiocie skargi na bezczynność organu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 9 października 2025 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. akt III AUa 1071/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.                     DS
UZASADNIENIE
Wnioskodawca L.K. wniósł odwołanie w trybie art. 477 9 § 4 k.p.c. od „milczącej” decyzji ZUS o oddaleniu wniosku złożonego w trybie art. 114 ustawy o emeryturach i rentach FUS i ponowne ustalenie przez organ rentowy prawa do świadczenia i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, zaskarżając ją w całości. Skarżący zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych z treścią zebranego w sprawie materiału, która miała wpływ na treść zaskarżonej decyzji, wyrażającą się w przyjęciu, że skarżący nie jest niezdolny do pracy oraz nie spełnił warunków określonych w art. 57 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o emeryturach i rentach FUS. W uzasadnieniu odwołania wnioskodawca podniósł m.in., że ZUS nie rozpoznał wniosku z 16 lutego 2019 r., skierowanego do ZUS Wydział Umów Międzynarodowych w Zielonej Górze o ponowne ustalenie przez organ rentowy prawa do świadczenia. Na rozprawie w dniu 27 maja 2022 r. pełnomocnik wnioskodawcy sprecyzował żądanie, jako skargę na bezczynność organu i podał, że stanowi ona „klasyczne odwołanie”.