Treść orzeczenia
III USK 323/24
POSTANOWIENIE
Dnia 15 kwietnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z odwołania M. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Wałbrzychu
o emeryturę pomostową,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 kwietnia 2025 r.,
na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z dnia 29 lutego 2024 r., sygn. akt III AUa 817/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 29 lutego 2024 r. na skutek apelacji M. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 6 kwietnia 2022 r. zmienił zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Wałbrzychu z dnia 2 grudnia 2021 r. w ten sposób, że przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury pomostowej od 1 listopada 2021 r.
Organ rentowy wywiódł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając wyrok Sądu Apelacyjnego w całości, w podstawach skargi podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego, a mianowicie:
- art. 49 pkt 2 w zw. z art. 7 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (obecnie tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 1696) przez jego niezastosowanie w sprawie i przyznanie wnioskodawcy prawa do emerytury pomostowej, podczas gdy wnioskodawca nie spełnił warunku posiadania orzeczenia lekarza medycyny pracy o niezdolności do wykonywania prac w szczególnych warunkach wymienionych w pkt 4-12 załącznika nr 1 do ustawy, zatem nie spełnił wszystkich warunków łącznie uprawniających go do otrzymania świadczenia;
- art. 49 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych przez dokonanie jego błędnej wykładni, polegającej na pominięciu podczas procesu interpretacyjnego tego przepisu spójnika koniunkcji „i”, wskutek czego Sąd drugiej instancji w sposób błędny przyjął, jakoby wnioskodawca spełnił wszystkie warunki łącznie uprawniające do otrzymania emerytury pomostowej.