Treść orzeczenia
Sygn. akt III USK 333/21
POSTANOWIENIE
Dnia 16 lutego 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik
w sprawie z odwołania R. C.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W.
o ustalenie obowiązku ubezpieczenia społecznego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 lutego 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 14 maja 2020 r., sygn. akt III AUa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Decyzją z 30 października 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. (organ rentowy) stwierdził, że R. C. (wnioskodawczyni), jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, nie podlega od 19 lutego 2016 r. obowiązkowym ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu, ani dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu.
Wnioskodawczyni w odwołaniu od decyzji domagała się jej zmiany przez uznanie, że od 19 lutego 2016 r. podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu, z uwagi na prowadzenie działalności gospodarczej (usługi sprzątania).
Wyrokiem z 17 grudnia 2019 r., VII U […] Sąd Okręgowy w Ś. oddalił odwołanie i rozstrzygnął o kosztach postępowania. Sąd Okręgowy ustalił, że po zakończeniu pobierania zasiłku macierzyńskiego, w dniu 19 lutego 2016 r. wnioskodawczyni ponownie zgłosiła się do ubezpieczeń społecznych i chorobowego, deklarując podstawę wymiaru składki w kwocie 9.365 zł. Poza dniem ponownego zgłoszenia się do ubezpieczenia z tytułu działalności gospodarczej wnioskodawczyni nie przebywała na zwolnieniu chorobowym jedynie w okresach od 9 października do 11 grudnia 2016 r., od 27 lipca do 20 sierpnia 2017 r. i od 15 lutego do 22 kwietnia 2018 r. Z tytułu prowadzonej działalności wnioskodawczyni uzyskała przychody: w 2016 r. w kwocie 2.975 zł, w 2017 r. w kwocie 1.980 zł i w 2018 r. w kwocie 4.550 zł.