Treść orzeczenia
Sygn. akt III USK 347/21
POSTANOWIENIE
Dnia 16 marca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Piotr Prusinowski
w sprawie z odwołania M. D.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O.
o ustalenie ustawodawstwa właściwego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 marca 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 6 października 2020 r., sygn. akt III AUa (…),
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 6 października 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację M. D. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 31 października 2019 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 1 marca 2019 r., którą organ rentowy stwierdził, że M. D. podlega ustawodawstwu polskiemu od 1 lipca 2015 r. do 8 stycznia 2018 r. Zdaniem Sądu Apelacyjnego organ rentowy prawidłowo zastosował przepisy i procedurę dotyczącą ustalenia ustawodawstwa właściwego dla wnioskodawcy, przy czym, wbrew zarzutom odwołującego się, sama słowacka instytucja ubezpieczeniowa uznała, że praca ubezpieczonego na terenie tego kraju miała charakter marginalny i odmówiła objęcia go słowackim systemem ubezpieczeń społecznych w spornym okresie. Wobec tego wnioskodawca, mimo formalnego zgłoszenia, nie podlega ustawodawstwu słowackiemu w zakresie ubezpieczeń społecznych. Skoro praca najemna M. D. na Słowacji miała charakter marginalny, to zgodnie z art. 14 ust. 5b rozporządzenia nr 987/2009 z 16 września 2009 r. nie może zostać uwzględniona przy ustalaniu ustawodawstwa właściwego i tym samym przepis art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego nie znajduje zastosowania do wnioskodawcy.