Treść orzeczenia
III USK 349/22
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lutego 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Sobutka
w sprawie z odwołania M. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Wałbrzychu
o emeryturę pomostową,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 21 lutego 2024 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z dnia 1 kwietnia 2022 r., sygn. akt III AUa 1422/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 24 czerwca 2020 r. (znak: […]) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Wałbrzychu odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury pomostowej, ponieważ nie spełniał on przesłanek z art. 4 pkt 2 i pkt 6 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1924 ze zm.).
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział VII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wyrokiem z dnia 28 maja 2021 r., oddalił odwołanie i nie obciążył wnioskodawcy kosztami zastępstwa procesowego na rzecz strony pozwanej. Sąd Okręgowy oparł się na przepisach art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych, a w szczególności na tym, że prawo do emerytury pomostowej przysługuje pracownikowi, który ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, wynoszący co najmniej 15 lat, oraz po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy. Poza sporem w sprawie było, że wnioskodawca po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych, w rozumieniu ast. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych. Tym samym wnioskodawca nie mógł nabyć prawa do tego świadczenia na podstawie art. 4 ustawy, z uwagi na niespełnienie warunku określnego w ust. 6. Sąd I instancji zbadał także, czy wnioskodawca spełniał przesłanki nabycia prawa do emerytury pomostowej na podstawie art. 49 ustawy.