Treść orzeczenia
III USK 354/22
POSTANOWIENIE
Dnia 19 lipca 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Romuald Dalewski
w sprawie z odwołania B.M.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Opolu
o wysokość emerytury i wysokość renty rodzinnej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 lipca 2023 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z dnia 3 września 2020 r., sygn. akt III AUa 1360/19,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
B. M. odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu z 15 października 2015 r., którą to decyzją organ podjął przekazywanie emerytury wnioskodawczyni na wskazane konto zagraniczne.
Wnioskodawczyni odwołała się również od decyzji ZUS Oddział w Opolu z 29 października 2015 r. kwestionując wysokość przyznanej jej renty rodzinnej po zmarłym mężu L. M.
W odwołaniu tym wnioskodawczyni wskazała, że za podstawę renty rodzinnej przyjął organ wysokość emerytury jej męża, pomimo że kwestia wysokości emerytury męża była w przeszłości wielokrotnie zaskarżana. Podniosła, że organ błędnie stosując przepis art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS źle ustalił wysokość emerytury męża po rencie. Ponadto żądała ustalenia wysokości emerytury zmarłego męża z uwzględnieniem prawidłowo ustalonych zarobków męża osiągniętych w latach 1986-1988 w I. S.A. w G., wskazując przy tym, że ZUS ustalił wysokość tych zarobków w oparciu o przerobione i sfałszowane zaświadczenia. W ocenie odwołującej się, właściwa wartość wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury zmarłego męża określona została w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 16 czerwca 2011 r., w sprawie o sygn. III AUa 195/10.
Wyrokiem z 12 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Opolu oddalił oba odwołania i zasądził od wnioskodawczyni na rzecz strony pozwanej 360,- zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.