Treść orzeczenia
III USK 369/23
POSTANOWIENIE
Dnia 25 kwietnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jolanta Frańczak
w sprawie z odwołania J. G.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we Wrocławiu
o wysokość emerytury,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 25 kwietnia 2024 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z dnia 7 lutego 2022 r., sygn. akt III AUa 1254/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 7 lutego 2022 r. oddalił apelację ubezpieczonego J. G. od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 16 marca 2021 r. oddalającego odwołania ubezpieczonego od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we Wrocławiu z dnia 22 listopada 2019 r. i z dnia 13 stycznia 2020 r. dotyczących ponownego ustalenia wysokości kapitału początkowego i emerytury.
Sąd Apelacyjny podzielił w całości ustalenia faktyczne, jak i wywody prawne Sądu pierwszej instancji odnośnie do braku podstaw do uwzględnienia przy ustalaniu wysokości kapitału początkowego ubezpieczonego wynagrodzenia uzyskiwanego przez niego w okresie zatrudnienia w P. w W. w latach 1969-1976 w kwocie wyższej niż przyjęte przez organ rentowy wynagrodzenie minimalne. Przedłożone przez ubezpieczonego dokumenty w postaci świadectwa pracy, angaży oraz własnoręcznie sporządzonych zestawień liczb przepracowanych godzin w poszczególnych miesiącach i latach, nie pozwalają bowiem ustalić ponad wszelką wątpliwość wysokości jego wynagrodzenia za sporny okres. Jak wynika z wyjaśnień ubezpieczonego oraz zawnioskowanych przez niego świadków, praca odbywała się w systemie akordowym, a wynagrodzenie zależało od wielu zmiennych, w tym od liczby przepracowanych godzin i dokonanych napraw. Pracownicy mieli przyznane różne przeliczniki w zależności od posiadanych umiejętności, a każdy z nich mógł zostać zaszeregowany w sposób odmienny z uwagi na posiadany staż pracy i kwalifikacje. Dlatego zarobki pracowników zatrudnionych na tym samym stanowisku co ubezpieczony nie mogły znaleźć bezpośredniego przełożenia przy ustaleniu wysokości jego