Treść orzeczenia
Sygn. akt III USK 387/21
POSTANOWIENIE
Dnia 9 marca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Halina Kiryło
w sprawie z odwołania M. D.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L.
o ustalenie istnienia obowiązku ubezpieczenia społecznego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 9 marca 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 22 grudnia 2020 r., sygn. akt III AUa (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od odwołującej się na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 22 grudnia 2020 r. oddalił apelację M. D. od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 lutego 2020 r., oddalającego wniesione przez nią odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 16 maja 2019 r. stwierdzającej, że M. D. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu oraz dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od 4 grudnia 2015 r. do 7 listopada 2018 r.
W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej odwołująca się podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego: art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców oraz art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, przez niewłaściwą interpretację polegającą na przyjęciu, że działalność gospodarcza, wbrew kreującej ją zasadzie ciągłości, może być rozpatrywana jako oderwane od siebie fragmenty rzeczywistości, na które składają się, wyjęte z kontekstu, okresy „będące działalnością gospodarczą” oraz okresy „niebędące działalnością gospodarczą”, podczas gdy fakt prowadzenia działalności gospodarczej winien być rozpatrywany jako całość, jako stan prawny istniejący od momentu rozpoczęcia do zakończenia, z uwzględnieniem tej okoliczności, iż przerwy w wykonywaniu działalności gospodarczej nie świadczą o zakończeniu jej bytu.