Treść orzeczenia
Sygn. akt III USK 424/21
POSTANOWIENIE
Dnia 24 maja 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik
w sprawie z odwołania W. R.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R.
o emeryturę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 24 maja 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt III AUa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Decyzją z 25 czerwca 2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. (organ rentowy), wskazując na przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U z 2018r., poz. 1270 ze zm., dalej jako ustawa emerytalna) odmówił W. R. (wnioskodawca). W dniu 20 sierpnia 2019 r. organ rentowy wydał kolejną decyzję, w której odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury, mimo przedstawienia nowego dowodu. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskodawca nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, a jedynie 14 lat, 3 miesiące i 6 dni.
Wnioskodawca zaskarżył powyższą decyzję odwołaniem podnosząc, że organ rentowy błędnie nie uwzględnił w stażu pracy w warunkach szczególnych okresu odbywania przez niego zasadniczej służby wojskowej od 29 października 1979 r. do 4 listopada 1981 r.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, gdyż wskazywany okres odbywania zasadniczej służby wojskowej nie jest zarówno obecnie, jak i w przeszłości, okresem zatrudnienia.
Wyrokiem z 1 października 2019 r., IV U […] Sąd Okręgowy w R. zmienił zaskarżone decyzje w ten sposób, że przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury począwszy od dnia 6 czerwca 2019 r. rozstrzygnął o kosztach postępowania.