Treść orzeczenia
Sygn. akt III USK 463/21
POSTANOWIENIE
Dnia 9 czerwca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Staryk
w sprawie z odwołania A. L.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O.
o zasiłek chorobowy,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 9 czerwca 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w O.
z dnia 8 lutego 2021 r., sygn. akt V Ua (…),
I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
II. zasądza od organu rentowego na rzecz odwołującej się kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
W wyroku z dnia 8 lutego 2021 r., sygn. akt V Ua (…), Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. – w sprawie z wniosku A. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. – oddalił apelację organu rentowego od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. z dnia 29 czerwca 2020 r., sygn. akt IV U (…), w którym Sąd Rejonowy zmienił zaskarżone decyzje ZUS Oddziału w O. z dnia 21 stycznia 2019 r. i z dnia 21 lutego 2019 r. w ten sposób, że przyznał wnioskodawczyni A. L. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 5 grudnia 2018 r. do 29 stycznia 2019 r. i od 30 stycznia 2019 r. do 12 lutego 2019 r.
Powyższy wyrok Sądu Okręgowego organ rentowy zaskarżył skargą kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a mianowicie przepisu art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2020 r., poz. 870).