Treść orzeczenia
Sygn. akt III USK 52/22
POSTANOWIENIE
Dnia 14 grudnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik
w sprawie z odwołania K. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Jaśle
o podleganie ubezpieczeniom społecznym,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 14 grudnia 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie
z dnia 29 października 2021 r., sygn. akt III AUa 274/19,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od odwołującej się na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Jaśle (organ rentowy) decyzją z 1 lutego 2018 r. stwierdził, że K. K. (odwołująca się), jak osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od 1 sierpnia 2015 r. do 18 kwietnia 2016 r. oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu w tym okresie.
Sąd Okręgowy w Krośnie wyrokiem z 7 lutego 2019 r., IV U 243/18 oddalił odwołanie K. K. od powyższej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił, że do 30 czerwca 2015 r. wykonywała pracę w S. w S. jako pracownik tymczasowy skierowany do S. przez agencję pracy APP M. P.. Podczas zatrudnienia na czas określony wnioskodawczyni zaszła w ciążę, lecz jej umowa nie została przedłużona do czasu porodu. Po ustaniu zatrudnienia, odwołująca się korzystała z zasiłku chorobowego do dnia 24 lipca 2015 r. Za okres od 24 lipca 2015 r. do 25 sierpnia 2015 r. została orzeczona jej niezdolność do pracy zaświadczeniem lekarskim. W czasie orzeczonej niezdolności do pracy wnioskodawczyni nawiązała kontakt ze spółką „Równi w Pracy”, z której pomocą podjęła kroki w celu założenia działalności gospodarczej.