Treść orzeczenia
Sygn. akt III USK 96/22
POSTANOWIENIE
Dnia 18 stycznia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik
w sprawie z odwołania A. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we Wrocławiu
o podleganie ubezpieczeniom społecznym,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 18 stycznia 2023 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z dnia 30 września 2021 r., sygn. akt III AUa 312/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z 16 grudnia 2020 r., VIII U 2454/19 oddalił odwołanie A. B. (odwołująca się) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we Wrocławiu (organ rentowy) z 30 kwietnia 2019 r. stwierdzającej, że jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od 1 czerwca 2014 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z 30 września 2021 r., III AUa 312/21 oddalił apelację A. B. wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z 16 grudnia 2020 r.
Sąd Apelacyjny stwierdził, że Sąd Okręgowy prawidłowo uznał, że odwołująca się w spornym okresie, choć formalnie była zgłoszona do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z tytułu zarejestrowania pozarolniczej działalności gospodarczej, to jednak nie może zostać objęta skutecznie z tego tytułu ubezpieczeniami, z uwagi na brak istnienia rzeczywistego tytułu podlegania owym ubezpieczeniom społecznym. Zdaniem Sądu Apelacyjnego A. B. w całym spornym okresie nie prowadziła faktycznie swojej działalności zarówno w rozumieniu art. 2 poprzedniej, obowiązującej do 30 kwietnia 2018 r. ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (jednolity tekstu: Dz.U. z 2017 r., poz. 2168), jak i w rozumieniu obecnie obowiązującego art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (jednolity tekst: Dz.U. z 2019 r., poz. 1292).