Treść orzeczenia
III USKP 76/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 marca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Romualda Spyt
SSN Krzysztof Staryk
w sprawie z odwołania L. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Rzeszowie
o zwrot nienależnie pobranego świadczenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 marca 2024 r.,
skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie
z dnia 5 lipca 2021 r., sygn. akt III AUa 738/18,
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Rzeszowie.
Romualda Spyt Dawid Miąsik Krzysztof Staryk
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Rzeszowie (organ rentowy) decyzją z 10 kwietnia 2018 r. stwierdził, że L. S. (odwołujący się) pobrał nienależne świadczenie za okres od 1 lutego 2015 r. do 30 kwietnia 2018 r. w kwocie 57.366, 27 zł z tytułu renty wypadkowej oraz obowiązał odwołującego się do zwrotu tej kwoty. Decyzją z 8 czerwca 2018 r. organ rentowy zmienił decyzję z 10 kwietnia 2018 r. w ten sposób, że okres pobrania nienależnego świadczenia ustalono na od 1 maja 2015 r., zaś samą kwotę świadczenia na sumę 53.001,38 zł.
Decyzja o zwrocie świadczenia jako nienależnie pobranego oparta została przez organ rentowy na ustaleniu, że odwołujący się od lutego 2015 r. osiągał przychody z tytułu sprawowania funkcji członka Rady nadzorczej w M. sp. z o.o. w P. (dalej: M.) co powodowało, że nie miał prawa do pobierania połowy renty z ubezpieczenia wypadkowej. Decyzje organu rentowego z 2014 r. o przeliczeniu renty zawierały pouczenie, że w sytuacji osiągania przychodu (bez względu na jego wysokość) nie ma on prawa do pobierania świadczeń zbiegu a jedynie jednego świadczenia (pkt VI pouczenia).
Odwołujący się zaskarżył obie wyżej wymienione decyzje organu rentowego.