Treść orzeczenia
Sygn. akt III UZ 3/22
POSTANOWIENIE
Dnia 19 maja 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Staryk (przewodniczący)
SSN Halina Kiryło
SSN Maciej Pacuda (sprawozdawca)
w sprawie z odwołania M. L.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O.
o wysokość zaległości z tytułu składek,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 maja 2022 r.,
zażalenia organu rentowego na wyrok Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt III AUa […] ,
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. wyrokiem z 16 lipca 2020 r. oddalił odwołanie wniesione przez ubezpieczonego M. L. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. z dnia 1 lutego 2018 r., którą organ rentowy określił obciążające ubezpieczonego zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy w okresie od kwietnia i maja 2010 r. do września 2017 r. w kwotach określonych szczegółowo w decyzji.
Sąd Okręgowy uznał, że kwestia ustalenia ustawodawstwa polskiego dla ubezpieczonego w okresach od dnia 17 czerwca 2015 r. do dnia 31 maja 2017 r. i od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 28 lutego 2018 r. była przedmiotem zarówno postępowania wyjaśniającego przed organem rentowym, jak i postępowania sądowego. Jeśli zaś chodzi o wcześniejszy okres, to decyzją z dnia 22 stycznia 2018 r. organ rentowy orzekł, że ubezpieczony podlegał ustawodawstwu polskiemu w okresie od dnia 9 kwietnia 2010 r. do dnia 31 marca 2012 r. Natomiast w dniu 18 maja 2020 r. ustalił dla ubezpieczonego polskie ustawodawstwo w okresie od dnia 1 czerwca 2017 r. do dnia 29 września 2017 r. Skoro zatem prawomocnie ustalono dla ubezpieczonego jako właściwe ustawodawstwo polskie i bezspornie prowadził on w spornym okresie działalność gospodarczą na terenie Polski, to zaskarżona przez niego decyzja była prawidłowa.