Treść orzeczenia
IV KK 289/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 sierpnia 2026 r.
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2026 r.
w sprawie M. S.
skazanego za przestępstw o z art. 288§1 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. w zw. z art.
57a§1 k.k. i inne
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazane go
od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku
z dnia 22 stycznia 2026r., sygn. akt VIII Ka 597/25,
zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 31 marca 2025r., sygn. akt XIII K 1604/23
postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. G. – Kancelaria
Adwokacka w B. – kwotę 885,60 zł (osiemset osiemdziesiąt pięć
złotych i 60/100), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia dla
obrońcy wyznaczonego z urzędu, za sporządzenie i wniesienie
kasacji,
3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
IV KK 289/26
2
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu
oczywistym.
W pierwszym zarzucie kasacji wskazano na naruszenie prawa materialnego
w postaci art. 115§21 k.k., które miało się przejawić w błędnej jego wykładni
polecającej na przyjęciu, że skazany dopuścił się występku o charakterze
chuligańskim. Rzecz jednak w tym, że Sąd Odwoławczy nie mógł wskazanego
przepisu naruszyć, bowiem go nie stosował. Co prawda orzeczenie tego Sądu
polegało na zmianie wyroku Sądu I instancji, lecz zmiany te ograniczały się do
rozstrzygnięć o karze oraz środku karnym i środkach kompensacyjnych. Sąd II
instancji tym samym nie czynił ani ustaleń faktycznych odnoszących się
bezpośrednio do sprawstwa skazanego ani nie dokonywał subsumpcji jego
zachowania pod określoną normę prawną ani też wykładni prawa.
Jednocześnie skarżący nie podniósł zarzutu naruszenia przez Sąd