Treść orzeczenia
IV KK 33/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 marca 2026 r.
SSN Małgorzata Wąsek -Wiaderek
w sprawie K.C.,
skazanego za czyn z art. 258 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 marca 2026 r.,
wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 16 czerwca 2025 r., II AKa 561/24,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 22 kwietnia 2024 r., XVI K 17/21,
p o s t a n o w i ł
wniosków nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Na skutek kasacji obrońców skazanego K .C. od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Katowicach z dnia 16 czerwca 2025 r., II AKa 561/24, zmieniającego wyrok Sądu
Okręgowego w Katowicach z dnia 22 kwietnia 2024 r., XVI K 17/21, przed Sądem
Najwyższym zawisła sprawa m.in. tego skazanego. Za przypisane mu przestępstwa
został on skazany na karę łączną 4 lat pozbawienia wolności.
W odniesieniu do skazanego K.C. kasację wniosło dwoje jego obrońców –
adw. P.P. i adw. M.S. W obu pismach stanowiących kasację zostały zawarte
wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego nią wyroku. Pierwszy z obrońców
IV KK 33/26
2
uzasadnił ten wniosek powołując się na wysokie prawdopodobieństwo
uwzględnienia kasacji. Obrońca podkreślił, że w kasacji został podniesiony zarzut
nienależytej obsady sądu, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art.
439 § 1 pkt 2 k.p.k., której stwierdzenie przez Sąd Najwyższy obligatoryjnie
prowadzi do uchylenia zaskarżonego wyroku. Argumentował także, że pozostałe
zarzuty, dotyczące rażącego naruszenia fundamentalnych zasad prawa karnego
materialnego i procesowego, wskazują na oczywistą zasadność nadzwyczajnego
środka zaskarżenia. W tych okolicznościach wykonywanie kary pozbawienia
wolności wobec skazanego K .C. byłoby rażąco niesprawiedliwe i stanowiłoby
niepowetowaną szkodę, której nie dałoby się naprawić w przypadku późniejszego
uchylenia wyroku. Z kolei wniosek adw. M.S. nie został szerzej uzasadniony.