Treść orzeczenia
IV KK 366/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 listopada 2025 r.
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie A.S.
uniewinnionej od czynu z art. 212 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r.
w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.,
kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego
od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie
z 11 marca 2025 r. sygn. akt VII Ka 138/25
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim
z 28 listopada 2024 r. sygn. akt II K 31/24,
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciążyć oskarżyciela prywatnego kosztami postępowania
kasacyjnego.
[WB]
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z 11 marca 2025 r. sygn. akt VII Ka
138/25, na skutek apelacji oskarżyciela prywatnego utrzymał w mocy wyrok Sądu
Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim z 28 listopada 2024 r. sygn. akt II K 31/24,
IV KK 366/25
2
którym to uniewinnił oskarżoną A.S. od popełnienia czynu z art. 212
§ 1 k.k.
Kasację od wyroku Sądu Okręgowego wywiódł pełnomocnik oskarżyciela
prywatnego, który to zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:
1. rażącą obrazę prawa materialnego, która mogła mieć wpływ na treść
orzeczenia, tj. przepisu art. 213 § 1 k.k. w zw. z art. 212 § 1 k.k. poprzez
całkowite zignorowanie wynikającej z tych przepisów wykładni,
wskazującej, iż w przypadku przestępstwa zniesławienia, ciężar
udowodnienia rzekomej prawdziwości zniesławiających oskarżyciela
prywatnego zarzutów spoczywa na oskarżonej;
2. rażącą obrazę art. 7 k.p.k. i art. 4 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., polegającą na
całkowitym zaniechaniu rzetelnej kontroli wyroku sądu I instancji
w przedmiocie oceny materiału dowodowego i poprzestaniu jedynie na
gołosłownym stwierdzeniu przez Sąd II instancji, iż zarzuty oskarżyciela
prywatnego były czystą polemiką z prawidłowymi ustaleniami sądu I
instancji;