Treść orzeczenia
Sygn. akt IV KK 437/21 POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 23 lutego 2022 r.
SSN Igor Zgoliński
na posiedzeniu w trybie art. 535§ 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 23 lutego 2022r.,
w sprawie z wniosku M. Z.
o odszkodowanie i zadośćuczynienie na podstawie ustawy z dnia 23 lutego 1991r.
o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za
działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
kasacji wniesionej pr zez pełnomocnika wnioskodawcy
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt II AKa (…)
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K .
z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. akt III Ko (...),
p o s t a n o w i ł :
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) obciążyć wnioskodawcę kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w K . z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. III Ko
(…), oddalono wniosek pełnomocnika M. Z. o zasądzenie odszkodowania i
zadośćuczynienia na podstawie ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za
nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na
rzecz niepodległego bytu Państwa Polskie go.
Od tego wyroku apelację wniosła pełnomocnik wnioskodawcy, zarzucając:
2
I. W zakresie wniosku o zadośćuczynienie, błąd w ustaleniach faktycznych,
przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku
poprzez nietrafne przyjęcie i błędne uznanie, że:
a) M. Z. w 1948 i 1949 r., tj. w okresie przed zatrzymaniem i pozbawieniem
wolności, nie prowadził działalności na rzecz niepodległego bytu Państwa
Polskiego, pomimo że ze zgromadzonego w sprawie materiału
dowodowego, m.in. informacji i dokumentów organów ścigania z tamtych lat
wynika, iż ojciec wnioskodawcy był osobą, która prowadziła w tym okresie
działalność niepodległościową,
b) M. Z. kwaterował pod przymusem członków grupy „C . ”, a zakwaterowanie to