Treść orzeczenia
IV KK 541/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 17 września 2026 r.
SSN Stanisław Stankiewicz
w sprawie P.L.
skazanego z art. 263 § 2 i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 17 września 2026 r.,
wniosku skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego R .W. od
rozpoznawania sprawy kasacyjnej o sygn. akt IV KK 541/25,
na podstawie art 41 § 1 k.p.k. a contrario oraz art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. a contrario w
zw. z art. 42 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
D o Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazan ego P.L., która
została wniesiona od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 5 sierpnia
2025 r., wydanego w sprawie o sygn. akt VII Ka 906/24, zmieniającego wyrok Sądu
Rejonowego w Częstochowie z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt XVI K 620/21.
Przedmiotowa sprawa kasacyjna została zarejestrowana pod sygn. akt IV KK
541/25 i zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej
przydzielona sędzie mu SN R.W.
W toku postępowania skazany złożył pismo procesowe zatytułowane
„wniosek o wyłączenie sędziego”, w którego treści wskazał, że „wnosi o rozważenie
IV KK 541/25
2
możliwości wyłączenia Sędziego S ądu Najwyższego R.W. od rozpoznawania
niniejszej sprawy o sygnaturze IV KK 541/25” (k. 35 - 36 akt SN). Skazany podkreślił,
że na jego prośbę w kasacji „obrońca podniósł zarzut nieważności postępowania
właśnie ze względu na skład rozpoznającego apelację Sądu Okręgowego”, zaś
„Sędzia SN R.W. został w ten sam sposób powołany”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługiwał na uwzględnienie.
Na wstępie przypomnieć należy, że po myśli art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega
wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać
uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść