Treść orzeczenia
IV KO 106/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Siwek
Dnia 8 lutego 2024 r.
w sprawie T. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 lutego 2024 r.,
wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 16 marca 2005 r., sygn. akt II AKa 96/05
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Ostrołęce
z dnia 26 listopada 2004 r., sygn. akt II Ko 311/01
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił
odmówić przyjęcia wniosku
bezzasadności.
wobec
jego
oczywistej
UZASADNIENIE
T.S. złożyła osobisty wniosek o wznowienie postępowania w jej sprawie
zakończonej przytoczonym wyżej, prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w
Warszawie, utrzymującym w mocy wyrok Okręgowego w Ostrołęce o sygn. akt II
Ko 311/01, którym zasądzono na rzecz wnios kodawczyni odszkodowanie i
zadośćuczynienie za doznaną przez nią krzywdę w związku z niesłusznym
zastosowaniem wobec niej środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w
szpitalu dla nerwowo i psychicznie chorych.
T. S. w treści wniosku zasugerowała, że po wydaniu orzeczeń w tej sprawie,
wyszły na jaw okoliczności, które – jej zdaniem – miały wskazywać, że została
pozbawiona prawa do obrony i możliwości dochodzenia własnych praw. Jak
twierdziła, działała bez udzielenia j ej pomocy prawnej przez ustanowionego
IV KO 106/23
2
pełnomocnika, który nie dochodził jej praw i nie wnosił w jej imieniu też żadnych
pism.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek T. S. jest o czywiście bezzasadny, co obligowało do odmowy jego
przyjęcia. Zgodnie bo wiem z art. 545 § 3 k.p.k., sąd odmawia przyjęcia wniosku
niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 (adwokata, radcę prawnego, radcę
Prokuratorii Generalnej RP) bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych,
jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które