Treść orzeczenia
IV KO 135/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 14 stycznia 2025 r.
SSN Małgorzata Gierszon
w sprawie P. Ś.
skazanego z art. 258 § 3 k.k. i innych
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 14 stycznia 2025 r.,
wniosku skazanego o wznowienie postępowania karnego zakończonego wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 19 lipca 2018 r., sygn. akt II AKa 177/18,
zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 2 czerwca 2017 r., sygn. akt XXI K 183/13,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku wobec
bezzasadności.
jego
oczywistej
UZASADNIENIE
W dniu 19 listopada 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo
skazanego P. Ś., w którym wniósł on o uchylenie i unieważnienie wyroku Sądu
Okregowego w Katowicach z dnia 2 czerwca 2017 r., XXI K 183/13, z uwagi na to,
że skład sądu rozpoznającego jego sprawę nie został wyznaczony poprzez
losowanie. To pismo potraktowane zostało jako wniosek o wznowienie
postepowania. Skazany stwierdził, że wymieniona wcześniej okoliczność świadczy
IV KO 135/24
2
o tym, że naruszone zostało jego prawo do rozpoznania sprawy przez niezawisły i
bezstronny sąd. Potwierdzać taki wniosek ma postanowienie Sądu Najwyższego z
dnia 19 maja 2022 r., IV KO 7/22, oraz orzeczenie ETPCz w sprawie Chim i
Przywieczerki przeciwko Polsce.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 545 § 3 k.p.k., osobisty wniosek strony o wznowienie
postępowania podlega, w sposób formalny, wstępnej kontroli w zakresie jego treści.
W razie stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności,
pismo to nie podlega procedurze uzupełnienia jego braków formalnych, w tym
dotyczących przymusu adwokackiego. O oczywistej bezzasadności wniosku
możemy mówić wtedy, gdy nie zawiera on żadnych racjonalnych i obiektywnych
przesłanek do merytorycznego badania podstaw wznowienia określonych