Treść orzeczenia
IV KO 35/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki
Dnia 7 maja 2026 r.
w sprawie K. W.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 maja 2026 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej, zawartego w postanowieniu
tego Sądu z dnia 17 marca 2026 r., sygn. akt II K 920/25, o przekazanie sprawy do
rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 § 1 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
We wniosku wskazano, że do Sądu Rejonowego wpłynął akt oskarżenia
przeciwko oskarżonej, która wykonuje zawód adwokata i prowadzi kancelarię
prawniczą na obszarze właściwości tego Sądu, w związku z czym regularnie
występuje przed tym organem. Nadto zaś, oskarżona w ramach aplikacji odbywała
praktyki w Wydziale Karnym tegoż Sądu i w związku z tym pozostaje z sędziami
wskazanego Sądu w relacjach nie tylko zawodowych, co skutkowało już
wyłączeniem dwóch sędziów od rozpoznania przedmiotowej sprawy. Dodatkowo,
również ojciec oskarżonej od wielu lat wykonuje zawód adwokata w związku z czym
może być postrzegany jako osoba pozostająca z sędziami w relacjach nie tylko
zawodowych. Ze względu na te okoliczności w ocenie Sądu Rejonowego zachodzi
potrzeba przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro
wymiaru sprawiedliwości, które mogłoby zostać zagrożone, gdyby w sprawie
IV KO 35/26
2
orzekali sędziowie, których bezstronność mając na uwadze owe relacje z
oskarżoną, mogłaby budzić uzasadnione wątpliwości tak w opinii publicznej, jak i u
stron postępowania.
Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego nie jest zasadny.
Przypomnieć trzeba, że w orzecznictwie utrwalone jest już stanowisko, że
przepis art. 37 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i w związku z tym nie może być
wykładany rozszerzająco. Jego zastosowanie wchodzi w grę jedynie wtedy, gdy
zaistniałe w sprawie okoliczności jednoznacznie świadczą o tym, że jej