Treść orzeczenia
IV KO 87/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 października 2023 r.
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie P. L., G. S. i I. M. ,
oskarżonych z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 212 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 12 października 2023 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w Lublińcu zawartego w postanowieniu z dnia 8
września 2023 r., sygn. akt II K 311/23, o prze kazanie sprawy do rozpoznania
innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 a contrario k.p.k.,
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 września 2023 r., sygn. akt II K 311/23, Sąd
Rejonowy w Lublińcu wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania do
rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. –
sprawy P. L., G. S. i I. M., oskarżonych o czyn z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 212 §
1 k.k. Uzasadniając wniosek sąd meriti , któremu sprawa została przekazana przez
Sąd Okręgowy w Opolu na podstawie art. 43 k.p.k., odwołał się do stanowiska
oskarżyciela prywatnego R. G. zawartego w piśmie z dnia 13 lipca 2023 r., jak i w
piśmie jego pełnomocnika z dnia 30 sierpnia 2023 r., w których wyrazili oni
wątpliwość co do zachowania swobody orzekania i obiektywizmu przez sąd, w
którego okręgu wykonują zawód adwokatów osoby objęte prywatnym aktem
oskarżenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
IV KO 87/23
2
Wniosek Sądu Rejonowego w Lublińcu nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie ulega wątpliwości, że skorzystanie z instytucji przekazania sprawy w
trybie art. 37 k.p.k., także na wniosek sądu, którego właściwość została określona
orzeczeniem sądu wyższego rzędu nad sądem pierwotnie właściwym miejscowo,
np. w trybie art. 43 k.p.k. (jak to miało miejsce w niniejszej sprawie), jest prawnie