Treść orzeczenia
IV KO 90/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Puszkarski
Dnia 3 lipca 2025 r.
w sprawie z wniosku J.H.
o odszkodowanie i zadośćuczynienie
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 3 lipca 2025 r.,
wniosku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z 12 grudnia 2024 r. w sprawie o
sygn. akt XVI Ko 3/20 , na podstawie art. 552 § 4 k.p.k. zasądził od Skarbu Państwa
na rzecz wnioskodawcy J.H. 840.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz
2.718.112,78 zł tytułem odszkodowania, obie kwoty wraz z ustawowymi odsetkami
za opóźnienie od daty uprawomocnienia się wyroku, z tytuł u niewątpliwie
niesłusznego zatrzymania i tymczasowego aresztowania w okresie od 7 marca
2001 r. do 14 lipca 2003 r . W pozostałym zakresie wniosek J.H., który domagał się
znacznie większych kwot, oddalił. Wyrok ten zaskarżyli pełnomocnik wnioskodawcy
oraz na jego niekorzyść prokurator.
Sąd Apelacyjny w Katowicach, do którego wpłynęły apelacje, postanowieniem z
dnia 16 maja 2025 r., sygn. akt II AKa 191/25, na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.
wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi
IV KO 90/25
2
równorzędnemu do rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. W uzasadnieniu
wskaza ł, że w tej sprawie organem reprezentującym Skarb Państwa jest zgodnie z
art. 554 § 2b k.p.k. Prezes Sądu Apelacyjnego w Katowicach oraz że od wyroku
Sądu I instancji apelacje wywiedli pełnomocnik wnioskodawcy oraz prokurator.
Rodzi to sytuację, że cyt. „sędziowie Sądu Apelacyjnego w Katowicach
rozpoznawaliby środek odwoławczy wniesiony de facto przeciwko Prezesowi ich
Sądu, sprawującego wewnętrzny nadzór administracyjny w tym Sądzie, a
niewątpliwie będącego bezpośrednio zainteresowanym jako organ formalnie