Treść orzeczenia
V KK 263/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
Dnia 29 lipca 2025 r.
w sprawie skazanego M. W.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 29 lipca 2025 r.
kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu
z dnia 9 stycznia 2025 r., sygn. akt IX Ka 539/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 25 stycznia 2024 r., sygn. akt VIII K 1283/23,
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 523 § 1 k.p.k. oraz
art. 636 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. i w zw. z art. 637a k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1. kasację obrońcy skazanego pozostawić bez rozpoznania;
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć
skazanego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2024 r. Sąd Rejonowy w Toruniu, w sprawie o
sygn. akt VIII K 1283/23, uznał oskarżonego M. W. za winnego czynu z art. 178a §
4 k.k. i za ten czyn skazał go – przy zastosowaniu art. 37b k.k. – na karę dwóch
miesięcy pozbawienia wolności i jednego roku ograniczenia wolności, a nadto
orzekł w oparciu o art. 42a § 3 k.k. świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu
V KK 263/25
2
Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej zaś na podstawie art.
42 § 3 k.k. zakaz prowadzenie wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.
Wyrok ten został zaskarżony co do kary i środka karnego przez obrońcę
oskarżonego. W apelacji obrońca podniósł zarzuty dotyczące (zarzuty opisane
zostaną skrótowo):
- obrazy art. 7 k.p.k. poprzez nie wzięcie pod uwagę, że oskarżony przyznał się do