Treść orzeczenia
V KK 530/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 stycznia 2024 r.
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2024r.
sprawy J. P.
skazanego za czyn z art. 230§1 k.k. i inne
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu
z dnia 10 sierpnia 2023r., sygn. akt III Ka 223/22,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Kaliszu
z dnia 16 lutego 2022r., sygn. akt II K 910/20
postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym.
W istocie żaden z postawionych w tym nadzwyczajnym środku odwoławczym zarzutów nie
ma charakteru zarzutu kasacyjnego.
W pierwszym zarzucie wskazano na wystąpienie w sprawie negatywnych przesłanek
procesowych z art. 17§1 pkt 1, 2 i 10 k.p.k. w powiązaniu z naruszeniem szeregu innych przepisów
procedury karnej. W części opisowej zawężono jednak zakres zarzutu poprzez wskazanie, że wyrok
skazujący został wydany pomimo wątpliwości występujących w sprawie z uwagi na dowody na
jakich oparły się Sądy orzekające w I i II – instancji, będące przede wszystkim linią obrony osób
V KK 530/23
2
skazanych w innych odrębnych postępowaniach. W uzasadnieniu kasacji nie rozwinięto jednak, na
czym dokładnie owo uchybienie miałoby polegać, w szczególności ze strony Sądu Odwoławczego.
Zauważyć należy, że orzeczenie tego Sądu ograniczało się do utrzymania w mocy wyroku
Sądu I instancji. Sąd ten nie dokonywał samodzielnej oceny całego zgromadzonego w toku
postępowania materiału dowodowego, ani nie czynił własnych ustaleń faktycznych. Sąd nie mógł
tym samym naruszyć żadnego z wyszczególnionych w zarzucie przepisów postępowania karnego, tj.
art. 92 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 5§1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k., art. 6 k.p.k., art. 41