Treść orzeczenia
V KO 13/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 31 stycznia 2025 r.
SSN Stanisław Stankiewicz
w sprawie A. K.
oskarżonego z art. 190 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 31 stycznia 2025 r.,
inicjatywy wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 14 stycznia 2025 r., sygn. akt IV K 845/24,
w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości,
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. a contrario,
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
[J.J.]
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, wskazanym postanowieniem, na podstawie
art. 37 § 1 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy
oskarżonego A. K. innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru
sprawiedliwości.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż do Sądu Rejonowego w
Bydgoszczy wpłynął akt oskarżenia przeciwko A. K. , zaś świadkami w sprawie nim
V KO 13/25
2
zainicjowanej ma być m.in. dwóch prokuratorów z Prokuratury Rejonowej [ … ]. W
ocenie Sądu wnioskującego prowadzenie postępowania przez sąd właściwy
miejscowo, w sytuacji, gdy świadkami są „ prokuratorzy jednej z bydgoskich
prokuratur - strony w wielu procesach karnych ”, mogłoby budzić wątpliwości co do
tego, czy orzeczenie wydane w następstwie oceny dowodów z ich zeznań jest
wynikiem obiektywnego rozpatrzenia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia
okoliczności, czy także na jego treść nie miały wpływu okoliczności, które można
ująć jako „solidaryzowanie” się innych sędziów z osobami, które z sędziami
orzekającymi w sprawach karnych łączą relacje służbowe.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje :
Wniosek Sądu Rejonowego w Bydgoszczy nie zasługuje na uwzględnienie.
Przekonanie wyrażone w przedstawionej inicjatywie, jakoby dobro wymiaru
sprawiedliwości wymagało, w realiach przedmiotowej sprawy karnej, przekazania
jej innemu sądowi równorzędnemu, nie znajduje racjonalnego oparcia w art. 37 § 1
k.p.k.