Treść orzeczenia
V KO 135/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 21 stycznia 2025 r.
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie R. Z.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 stycznia 2025 r.
kwestii przyjęcia osobistego wniosku skazanego
o wznowienie postępowania sądowego
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 8 lutego 2024 r., sygn. akt II AKa 223/21,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Toruniu
z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt II K 45/19,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił
odmówić przyjęcia wniosku z uwagi na jego oczywistą
bezzasadność.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego przekazano, zgodnie z właściwością rzeczową,
własny wniosek R. Z. z dnia 18 sierpnia 2024 r., w którym skazany prosi o ponowne
rozpatrzenie jego sprawy, ponieważ nie zgadza się z zapadłym w jego sprawie
prawomocnym wyrokiem i uważa że stanowi on wynik bezpodstawnych pomówień
współoskarżonego B. H. , którego nigdy nie poznał i z którym w żaden sposób nie
kontaktował się. Poza tym dowiedział się że wyżej wymieniony jest osobą
niewiarygodną i oskarżoną o składanie fałszywych zeznań. Skazany uważa, że nie
V KO 135/24
2
popełnił zarzucanego mu czynu i nie miał nic wspólnego z tą sprawą. Zgadza się na
badania wariografem, aby udowodnić swoją niewinność.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Złożony przez skazanego wniosek o wznowienie postępowania nie podlegał
przyjęciu z uwagi na jego oczywistą bezzasadność.
Instytucja wznowienia postępowania sądowego zalicza się do wybitnie
nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może
nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie. Katalog
okoliczności otwierających drogę do wystąpienia z inicjatywą wzruszenia
prawomocnego rozstrzygnięcia zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k.,
art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k. Postępowanie wznowieniowe nie stanowi
kontynuacji postępowania instancyjnego i – jak każdy nadzwyczajny środek